[328] Kto nie był buntownikiem za młodu, ten będzie świnią na starość.

(kliknij w obrazek, aby przenieść się na bloga)

Opowiadanie o przygodach i perypetiach grupy młodych przyjaciół w Hogwarcie. Czasami mniej, a czasem bardziej na serio. Huncwoci zachowują się w nim mniej przyzwoicie niż nastolatkowie u Rowling.

- Od czasu do czasu mam ochotę po prostu usiąść na tyłku i nic nie robić, wiesz? - powiedział James, gdy szedł razem z Syriuszem przez peron. - Naprawdę. Ludzie dookoła po prostu mnie demotywują, mam całą głowę pełną mnóstwa błyskotliwych pomysłów, których nie jestem w stanie wprowadzić w życie ze względu na tępy opór społeczeństwa.

Syriusz nic nie odparł, tylko podrapał się zakłopotany po nosie.

- Jeżeli wysadzanie kolejnej toalety nazywasz 'błyskotliwym pomysłem', a złość McGonagall 'tępym oporem', to ja już nie chcę się z tobą przyjaźnić - oznajmił Remus, pojawiając się obok z wyładowanym kufrem, wypełnioną książkami torbą i nieodłącznym, pobłażliwym uśmiechem na twarzy. - Jak żyjesz, Syriusz?

- No wiesz - Black podrapał się po nosie - Życie z Jamesem ma swoje wzloty i upadki.

Lupin zerknął na niego zaciekawiony.

- Takie prosto na twarz, oczywiście - zreflektował się Black. - Z rozkrwawionym nosem, pokiereszowanym obliczem i połamanymi kończynami.

Morya

Trwające

[13] We can win 'til we fight togehter.

(kliknij w obrazek, aby przejść do opowiadania)

Początek opowiadania Human Strain to wakacje między piątym, a szóstym rokiem Harry'ego w Hogwarcie, czyli lata 96/97. Mój fanfick od kanonu różni się dwoma rzeczami: Syriusz przeżył atak Bellatriks, a także ma córkę, Iron Black.
Opowiadanie jest w zasadzie moją wersją Księcia Półkrwi, w której Syriusz wciąż żyje, a grupa przyjaciół Harry'ego jest powiększona o Iron. To na duecie Syriusz & Iron skupiam najbardziej. 

welniewicz

Zakończone